Kalmak mi, gitmek mi…
Düsünmem gereken,
daha cok seyler var aslinda.
Ümitlerim, anilarim senin yaninda…
Hep seninle olmak isterdim ama,
sonradan yaptigim hatalar,
bardagi tasiran son damla…
Gözlerim gözlerine nasil bakar…?
Kararsizim!
Düsündükce,
kendimden utaniyorum!
Umutsuzluktan yikilir gönül pencerem…
Bir daha seni yasayabilmek icin,
bir daha seni sevebilmek icin,
cesaretim yok…
Su koca sehirde,
gidecek yerim kalmadi..
Derdimi dinlemeden,
herkes beni sucladi!
Dostum olsun,
düsmanim olsun,
artik kimse beni anlamak istemiyor…
Yalniz kaldim!
Su koca sehir beni yutacak gibi,
bir gün herseyin hesabini soracak gibi…
Icimde hep bir bosluk!
Dolduramadim…
Sen öyle saf,
öyle güzel…
Benimle mutlu olamazdin!
Bir tasla,
kirildi bütün camlar,
yikildi, bitti gönül penceremde son umutlar…
Ana Sayfa
Şiir
Makaleler
Haberler
Fotoğraflar
Biyografi






Gercekten cok güzel bir siir.
Cok güzel bir siir.
emeğine sağlık güzel olmuş 🙂